مراسم پاسداشت مصطفی علی پور در قالب مراسم شب شاعر موسسه اوج برگزار شد.

به گزارش روابط عمومی سازمان هنری رسانه ای اوج، بیست و سومین مراسم «شب شاعر» که به پاسداشت استاد مصطفی علی پور اختصاص داشت، عصر روز یکشنبه22فروردین با حضور بسیاری از چهره های نام آشنای عرصه ی شعر و ادب در نخلستان سازمان اوج برگزار شد.

اولین سخنران این مراسم دکتر اسماعیل امینی بود. وی که به سابقه آشنایی و دوستی خود با مصطفی علی پور اشاره نمود، تصریح کرد: «با این وجود حتی اگر چنینی دوستی و رفاقتی نیز بین ما نبود باز هم همین تصور را در مورد علی پور داشتم.»

پس از اسماعیل امینی، نوبت به مرتضی محدثی رسید که پشت تریبون قرار بگیرد. وی در آغاز بیانات خود با اشاره به ماهیت مراسم های بزگداشت گفت: «با توجه به اینکه دیگران از ویژگی های علی‍پور در ادامه بیشتر خواهند گفت من ترجیح می دهم قدری متفاوت عمل کنم و به بیان دو خاطره بپردازم که البته در هر دو خاطره  به زمانی برمی گردد که مصطفی علی‍پور بسیار شادمان پرانرژی شد.»

استاد جواد محقق سومین سخنران این مراسم بود. وی پس از گلایه مجری برنامه به عدم توجه مسئولان آموزش و پرورش به این مراسم که به پاسداشت یک معلم پرداخته شده بود بیان کرد: «پس از سال ها دیگر این رفتار برای من عجیب نیست بلکه به عکس اگر خلاف این باشد و مسئولان آموزش و پرورش به چنین مراسمی توجه کنند، تعجب می کنم.»

در ادامه مراسم یکی از برادران استاد مصطفی علی پور، یعنی منوچهر علی پور به سخنرانی پرداخت. وی ضمن بیان نکاتی در مورد شخصیت و رفتارهای مصطفی علی پور بیان داشت: «مصطفی در حوزه های شعر، نقد شعر و زبان شعر صاحب نظری توانا است و خوشحالم که از او نکات بسیاری آموخته ام.» وی در ادامه در مورد دقت نظر علمی مصطفی علی پور توضیحاتی ارائه نمود و در ادامه خاطرات چندی از ایام جوانی این استاد و شاعر معاصر کشور بیان کرد.

پس از پایان سخنان منوچهر علی پور نوبت به پخش کلیپی مستند به کارگردانی یحیی محمدعلی رسید که به زندگی هنری استاد مصطفی علی پور پرداخته بود.

پس از اتمام کلیپ، نوبت به احمد نادمی رسید تا پشت تریبون قرار بگیرد و در مورد زندگی هنری مصطفی علی پور به سخنرانی بپردازد. وی با اشاره به مشی رفتاری علی پور سخنان خود را چنین آغاز کرد: «همیشه چه زمانی که مصطفی را از نزدیک نمی شناختم و چه حالا که سال ها است با او دوستی صمیمانه ای دارم، برای من مصطفی علی پور به عنوان شاعری مرموز مطرح بود.»

سخنران بعدی این مراسم علیرضا قزوه بود. این شاعر معاصر کشور در آغاز سخنان خود به سابقه دوستی خود با مصطفی علی پور که به سال های  اولیه دهه شصت باز می گردد اشاره کرد و ادامه داد: «هرگاه مصطفی را می بینم فکر می کنم نیمایی است که پنجاه سال دیر به دنیا آمده است.»

سخنران بعدی این مراسم مرتضی امیری اسفندقه بود. او سخنان خود را اینچنین آغاز کرد: «خوشحالم که پاسداشت مصطفی علی پور در هوایی شبیه خود او برگزار  شدتازه، نو و طربناک.»

سخنران بعدی همایش مجید سعدآبادی بود و در آغاز با بیان احساساتی گفت: «بغضی در گلو دارم چراکه خود را از لحاظ روحی چنان به استاد مصطفی علی پور نزدیک می بینم که گویا این برنامه برای خود من گرفته شده است.»

در پایان نوبت به خود استاد مصطفی علی پور رسید تا به سخنرانی بپردازد. وی با ابراز احساس به مهمانان و سخنرانان قبلی گفت: «واقعا از این همه لطف سپاسگزارم. برخی دوستان خاطراتی را تعریف کردند که حتی از یاد من رفته بود. من بدون هیچ تعارفی نمی دانم چه بگویم چون سخن گفتن از خودم سخت است.»وی در مورد ارتباط خود با سلمان هراتی گفت: «کمتر شاعری بوده است که من در رابطه با او ننوشتم و نقد نکرده باشم اما تنها در مورد سلمان هراتی ننوشتم چراکه بسیار احساسی می شوم و از معیارهای علمی دور می افتم. تنها یک برنامه رادیویی بسیار احساسی در مورد سلمان نوشتم که یک برنامه کاملا احساسی بود.»وی در مورئد شباهتش به سلمان هراتی نیز گفت: «گرچه بسیاری می گفتند انتظار داشتند که در مواجهه با شعر من با سلمان هراتی مواجه می شوند اما من این را قبول ندارم و فکر می کنم قرار نبود من مثل سلمان شوم اما در هر صورت تحت تاثیر سلمان بودم. فکر می کنم اگر سلمان زنده می ماند من سرنوشت بهتری پیدا می کردم. به نظر من سلمان ترکیبی بود از زبان سهراب سپهری و مرحوم طاهره صفارزاده.»

در پایان نیز به درخواست حضار مصطفی علی پور چند شعر از خود را قرائت کرد.

منبع:http://khabaronline.ir/detail/526175